Welcome

Geef mij een reden van bestaan!

In plaats van op je eigen identiteit te vertrouwen, zoek je bevestiging bij een partner. De basale onzekerheid wordt uitbesteed aan de ander om daar het gevoel van eigenwaarde te halen. Vanuit je angst om je te binden doe je dat door iemand naar je toe te trekken die niets voor zichzelf vraagt in een relatie, zodat je zelf geen enkele concessie hoeft te doen in je vrijheid. Vanuit je angst om verlaten te worden beantwoord je dat door jezelf uit te besteden aan de ander en voor de ander de perfecte partner te willen zijn. Waar de een bovenmatig geeft, zal de ander vooral nemen. Het geven is gericht op de ander pleasen, verzorgen en verwennen en kan grenzeloze vormen aannemen. De ander laat zich dat welgevallen en kan op deze manier de kwetsbare rol van gever omzeilen. Bij de gever ontstaat passieve woede die het verlangen onderdrukt om ook iets terug te willen ontvangen. Op deze manier ontsnapt de gever aan de kwetsbare positie om zich open te stellen om te ontvangen. Als je bang bent om jezelf te binden, misken je je behoefte aan samen zijn en strijd je voor je onafhankelijkheid. Als je echter bang bent om verlaten te worden, geef je jezelf heel gemakkelijk weg en misken je daarmee je eigen autonomie. Zo hoef je je allebei niet vanuit gelijkwaardigheid naar elkaar open te stellen. De balans van geven en nemen is niet in evenwicht.     *** 

Kees (48) is bang haar te verliezen, hij heeft haar nodig om zichzelf iemand te voelen. Hij geeft haar niet de ruimte om alleen uit te gaan met vriendinnen en wil niet dat zij zich verder ontwikkelt in haar werk. Zo houdt hij haar klein. Zij voegt zich hierin omwille van de kinderen. Ze is bang voor verandering  en durft zichzelf nog niet de vraag te stellen wie ze is zonder hem. ***  

 Ik wacht wel op ‘de ware’! Je hoort vaak mensen zeggen: ‘Ik kan me best verbinden zodra ik “de ware” tegenkom’ – alsof alle problemen dan ineens opgelost zijn. Willen geloven dat de ware Jacob alles oplost is een manier om je eigen liefdesbang zijn te ontkennen. Bij de ene partner zul je meer gespiegeld worden in je angst voor de liefde dan bij een andere, maar ervan uitgaan dat de juiste partner alle problemen wegneemt, is een kenmerk van je eigen blinde vlek voor je moeite met het aangaan van een verbinding. Als je gefixeerd bent op ‘de ware’ loop je het risico potentiële partners voorbij te laten gaan omdat je er geen oog voor hebt. Je streeft dan een ideaalplaatje na dat vroeg of laat toch wordt ingehaald door de realiteit. Het loslaten van dit ideaalplaatje brengt je niet alleen bij de onvolkomenheden van je partner, maar vooral bij die van jezelf.      

De keerzijde van het zoeken naar de perfecte partner is de angst dat je zelf niet perfect genoeg bent. Je bent bang dat als je jezelf werkelijk laat zien, de ander je imperfectie ontdekt en je dan afwijst. Uit dit negatieve zelfbeeld ontstaat het pleasen: ‘Als ik maar doe wat mijn partner leuk vindt, dan blijft hij bij me.’ Je herhaalt deze kritische stem van ‘niet goed genoeg zijn’, die je hebt verinnerlijkt van je ouders of omgeving. Als je jezelf niet goed genoeg vindt en onderschat als partner (of in welke andere rol ook), zul je ook de ander niet snel goed genoeg vinden en accepteren zoals hij of zij is. Of je zoekt in de ander een compensatie en plaatst hem of haar op een voetstuk, waardoor je jezelf in bijzijn van de ander waardevoller voelt voor de buitenwereld.      

Een gebrek aan eigenwaarde kan ook gemaskeerd worden door zelfoverschatting. Je zoekt een perfecte partner vanuit de positie jezelf zo goed te vinden dat je die perfecte partner verdient. Zodra je de ander voor je gewonnen hebt en je angst komt opzetten, ga je zoeken naar fouten in de ander, waarom de ander niet meer goed genoeg voor je is. Zo bedek je je eigen angst om niet goed genoeg te zijn.     Of je nu een innerlijke stem in je hebt die zegt dat je ‘beter’ bent of die zegt dat je ‘niet de moeite waard’ bent, allebei vertegenwoordigen ze een gebrek aan eigenwaarde die je kwetsbaar maakt voor de goedkeuring of afkeuring van een partner. Als je een tekort aan eigenwaarde hebt zul je extremer reageren op de verleiding van een bindingsangstige partner dan met een stevige basis van eigenwaarde en zelfvertrouwen. Als je wél voldoende eigenwaarde hebt, zul je de zelfoverschatting van een narcistische partner eerder ontmaskeren als compensatie voor zijn gebrek aan eigenwaarde, dan hem daarin te bevestigen door hem op een voetstuk te zetten.      

Zowel gebrek aan eigenwaarde door zelfonderschatting als door zelfoverschatting is een vorm van een onrealistisch zelfbeeld en vormt een voedingsbodem voor problemen met binding. We zullen de imperfectie van onszelf en de ander dan eerder met allerlei argumenten buitensluiten, dan dat we het m     et ons hart insluiten. Zo ontstaat er geen verbinding. 

William (48) en Julia (41) zijn nog maar net uit elkaar en zoekende naar de vorm die klopt. Ondanks zijn ambivalentie laat hij haar steeds duidelijker merken dat hij niet meer wil investeren in hun toekomst als partners. Dit triggert bij haar het gevoel niet de moeite waard te zijn. In haar relatie kon ze haar gebrek aan eigenwaarde verdoezelen achter haar partner die ze op een voetstuk had gezet. Nu deze compensatie wegvalt, wordt ze pijnlijk geconfronteerd met haar negatieve zelfbeeld. Zijn kritische houding heeft ervoor gezorgd dat hij de vrouw die hij in het begin zo aantrekkelijk vond weer heeft afgewezen. Weer iemand die niet voldoet.      

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *